Pramlintid Enjeksiyonu

Mevcut Durum ve Zorluklar
Tip 2 diyabet orta ve geç evrelere ilerlediğinde pankreas adacık hücrelerinin fonksiyonu önemli ölçüde azalır ve endojen insülin salgısının yetersizliği temel çelişki haline gelir. Bu noktada, tek başına oral hipoglisemik ilaçlar (insülin sekresyonunu uyaran sülfonilüreler ve hepatik glikoz çıkışını azaltan metformin gibi) sıklıkla glisemik indeks seviyelerini korumakta zorlanır. Kombine insülin tedavisi, sekresyon eksikliklerini kısmen telafi edebilse de, bazı hastalar, bazal yemek zamanı insülin güçlendirme rejimiyle (aspart insülinle kombine glarjin insülini gibi) bile hâlâ glikatlı hemoglobini (HbA1c) %7'nin altında kontrol edemiyor.

Ayrıca insülin dozajı arttıkça hipoglisemi (özellikle gece hipoglisemisi) ve kilo alma riski giderek daha belirgin hale gelir ve "hiperglisemi, hipoglisemi, kilo alımı" kısır döngüsü oluşur.

Etki mekanizması ve avantajları
Bu madde, üç mekanizma aracılığıyla glukagon salgısını engelleyerek, mide boşalmasını geciktirerek ve tokluğu artırarak mevcut tedavi planlarındaki boşlukları tam olarak doldurur:
Glukagon salgısının inhibisyonu: Pankreas alfa hücreleri tarafından glukagon salgısının doğrudan bloke edilmesi, karaciğer glikoz çıkışını azaltır, böylece açlık glisemik indeks dalgalanmalarını azaltır.

Gecikmiş mide boşalması: Vagus sinirinin aracılık ettiği mide fundusu ve gövdesinin gevşemesi yoluyla, karbonhidratların emilim hızı yavaşlar, bu da daha yumuşak bir postprandiyal glisemik indeks zirvesine neden olur.
Merkezi iştah bastırma: Hipotalamik tokluk merkezini (kavisli çekirdek ve paraventriküler çekirdek gibi) etkinleştirir, açlığı azaltır, günlük kalori alımını yaklaşık 300-500 kcal azaltır ve kilo kontrolüne yardımcı olur.

Klinik kanıt
52 haftalık randomize kontrollü bir çalışmaya (RCT, NCT00093456), tip 2 diyabetli 651 hasta dahil edildi. Tüm hastalara temel yemek insülin tedavisi uygulandı. Bir gruba pralin peptidi (hedef doz 120 μg/zaman, günde üç kez) ile birleştirildi ve diğer gruba plasebo verildi. Sonuçlar şunu gösteriyor:

HbA1c azalması: Bu gruptaki ortalama azalma %0,62 olup, plasebo grubundaki %0,15'ten önemli ölçüde daha iyidir (P<0.001), and the compliance rate (HbA1c<7%) increased by 21%.

İnsülin dozunun ayarlanması: Bu grupta yemek sırasındaki insülin dozu %30 oranında azaltılırken (ortalama 12U/gün azalma), plasebo grubunda ise %5 oranında artış sağlandı; bu, eksojen insülin talebini azaltabildiğini ve hipoglisemi riskini azaltabildiğini göstermektedir.
Kilo değişimi: Bu grubun ağırlığı 1,8 kg azalırken plasebo grubunun ağırlığı 0,8 kg arttı (P<0.001), and the weight loss was positively correlated with the improvement of HbA1c (r=0.32).

Uygulanabilir senaryolar
Pankreas fonksiyonu zayıf olan hastalar için uygundur (C-peptid gibi)<1.1ng/mL), requiring high-dose insulin (>1U/kg/gün) ancak yine de glisemik indeks standartlarını karşılamıyor, özellikle obezite (BMI 28kg/m²'den büyük veya eşit) veya insülin direnci (HOMA-IR 3,5'ten büyük veya eşit) olanlar. Bu maddenin yemeklerden önce enjekte edilmesi gerektiğini ve insülin ile kombinasyon halinde kullanıldığında, etkinliğin etkilenmesini önlemek için enjeksiyon sırasının ayarlanması (önce bu madde, sonra insülin) gerektiğini lütfen unutmayın.

Mevcut Durum ve Zorluklar
Postprandial hyperglycemia (>10.0 mmol/L), tip 2 diyabetli hastalarda kardiyovasküler komplikasyonlar (ateroskleroz, miyokard enfarktüsü gibi) açısından bağımsız bir risk faktörüdür. Alfa glukozidaz inhibitörleri gibi geleneksel oral ilaçlar, karbonhidrat emilimini geciktirerek yalnızca postprandiyal glisemik indeksi düşürür, ancak glukagon sekresyonu üzerinde hiçbir inhibitör etkisi yoktur; Kısa etkili insülin analogları (aspart insülin gibi) glisemik indeksi hızla düşürebilir, ancak bunların yemek zamanlarıyla (enjeksiyondan sonraki 10-15 dakika içinde) doğru bir şekilde eşleştirilmesi gerekir, aksi takdirde hipoglisemiye veya zayıf glisemik indeks kontrolüne neden olabilirler. Ayrıca bazı hastalar gastrointestinal intolerans (alfa glukozidaz inhibitörlerine bağlı şişkinlik ve ishal gibi) veya enjeksiyon fobisi nedeniyle geleneksel tedavi planlarına uymakta zorluk çekebilmektedir.

Klinik kanıt
Tip 1 diyabet verileri: Tip 1 diyabet hastaları için yapılan çapraz bir çalışma (N=32) şunu gösterdi:pramlintid enjeksiyonu (60 μ g/time) could reduce glycemic index by 6.0 mmol/L at 1 hour after meal, 3.8 mmol/L at 2 hours, and reduce daily glycemic index curve amplitude (MAGE) by 30%. The incidence of hyperglycemia (glycemic index>10,0 mmol/L) %59'dan %48'e düşerken hipoglisemi (glisemik indeks) görülme sıklığı<3.9mmol/L) did not significantly increase (12% vs. 10%).
Data of type 2 diabets: another study included type 2 diabets patients with large postprandial glycemic index fluctuations (MAGE>3,5 mmol/L).

Bu maddeyle 12 haftalık tedaviden sonra zirve postprandiyal glisemik indeks 12,1 mmol/L'den 9,7 mmol/L'ye düştü ve glisemik indeksin standart sapması (SD) 3,2 mmol/L'den 2,1 mmol/L'ye düştü ve glisemik indeks dalgalanmaları karotis intima medya kalınlığının (CIMT) ilerlemesi ile pozitif korelasyon gösterdi. (r=0.41).

Uygulanabilir senaryolar:
Suitable for patients with significant postprandial glycemic index fluctuations (such as MAGE>2.8 mmol/L, postprandial glycemic index drift amplitude>4,4 mmol/L) veya eşlik eden kardiyovasküler hastalıkları (koroner kalp hastalığı, felç gibi), özellikle hipoglisemi riskinden kaçınması gerekenler (örneğin yaşlı hastalar, eşlik eden otonom nöropatisi olanlar) veya gastrointestinal sistemdeki geleneksel ilaçlara karşı intoleransı olanlar.

Mevcut Durum ve Zorluklar

Tip 2 diyabet hastalarının yaklaşık %80'i aşırı kilolu veya obezdir (BMI 25 kg/m²'ye eşit veya daha büyük), geleneksel hipoglisemik ilaçlar (insülin, sülfonilüreler gibi) yağ sentezini teşvik ederek veya iştahı artırarak kilo alımını daha da artırabilir. Liraglutid ve semaglutid gibi GLP-1 reseptör agonistleri, mide boşalmasını ve merkezi iştahın bastırılmasını geciktirerek kilo kaybı sağlayabilse de, enjeksiyon gerektirirler ve yüksek bir maliyete sahiptirler (ayda yaklaşık 800-1500 yuan); Metforminin kilo verme etkisi sınırlıdır (ortalama 1-2 kg) ve mide bulantısı, ishal gibi mide-bağırsak yan etkileri nedeniyle bazı hastalarda uzun süre kullanılması zorlaşmaktadır.